Deklaracja podatkowa - jest to zeznanie dotyczące m.in. podatku dochodowego PIT w przypadku osób fizycznych lub CIT w przypadku osób prawnych, podatku VAT – od towarów i usług, czy podatku od nieruchomości, sporządzane zgodnie z obowiązującym prawem dla celów podatkowych dla właściwego organu skarbowego.

Depozyt bankowy – są to środki pieniężne złożone na rachunku bankowym klienta. Dla pojęcia depozytu bankowego tożsame jest pojęcie lokaty bankowej. Depozyt bankowy jest to kwota pieniężna ulokowana w banku na czas nieoznaczony (a'vista – na żądanie) lub na czas oznaczony (lokaty terminowe). Depozyt to powierzenie przez klienta swoich środków określonej instytucji finansowej tytułem wkładu bankowego. Wkładem tym dana instytucja dysponuje w celach związanych z działalnością dochodową, np. poprzez udzielanie oprocentowanych kredytów i pożyczek. Instytucja ta występuje w roli pośrednika między podmiotami posiadającymi wolne środki pieniężne, a podmiotami które tych środków potrzebują (np. w postaci pożyczki).

Deprecjacja - spadek kursu waluty krajowej względem walut zagranicznych, powstały w wyniku przewagi podaży nad popytem, oznaczający spadek siły nabywczej waluty. Deprecjacja jest przeciwieństwem aprecjacji.

Dewaluacja – jest związana z regułą sztywnego kursu walutowego, czyli kursu waluty krajowej, ustalanego administracyjnie. Dewaluacja jest związana z obniżką kursu waluty krajowej w stosunku do walut innych krajów. Pozwala na podniesienie konkurencyjności gospodarki krajowej, gdyż eksporterzy oferują tańsze produkty na rynkach zagranicznych, przez co ich sprzedaż w krótkim czasie może wzrosnąć. Dewaluacja wpływa jednak na gospodarkę w ograniczony sposób i przez niewielki okres czasu podnosi wyniki eksportu. Ma jednak skutek odwrotny, gdyż wpływa negatywnie na sytuację importerów, a więc podmiotów, które kupują towary za granicą. Dodatkowym negatywnym skutkiem dewaluacji może być inflacja, spowodowana wzrostem cen towarów importowanych.

Dywersyfikacja zróżnicowanie działalności inwestycyjnej w celu zabezpieczenia swoich interesów przed ryzykiem związanym z inwestowaniem kapitału w instrumenty finansowe narażone na duże zmiany wartości w krótkim okresie czasu. Dywersyfikacja na rynku kapitałowym polega na inwestowaniu środków w różne instrumenty finansowe, tak by ryzyko z nimi związane było odpowiednio zmniejszone. Dywersyfikując można inwestować części kapitału w rożnego rodzaju aktywa, np. akcje (papiery wartościowe o wysokim ryzyku) i obligacje (uważane za instrumenty finansowe o niskim ryzyku).

Efektywna stopa procentowa – określa całkowity faktyczny dochód z kapitału (w przypadku lokat) lub też całkowity faktyczny koszt kapitału (całkowity koszt kredytu).

EURIBOR (Euro Interbank Offered Rate) - stopa procentowa po której największe banki strefy euro są skłonne udzielić innym bankom pożyczki w euro na ustalony okres. To średnie notowanie z 57 największych banków ze strefy euro.

Euro – prawny środek płatniczy w części krajów Unii Europejskiej. Początek wprowadzenia euro przypada na rok 2001 (w transakcjach bezgotówkowych). Do obiegu powszechnego euro zostało wprowadzone 1 stycznia 2002 r. Obecnie wiele rozliczeń międzynarodowych dokonuje się w tej walucie, która pretenduje do miana waluty światowej. Niektóre kraje członkowskie UE, jak Polska, uczestniczą w Unii Gospodarczej i Walutowej z zastrzeżeniem prawa do nie wprowadzania waluty euro do momentu spełnienia przez nie określonych warunków.

Fundusz inwestycyjny - podmiot utworzony zgodnie z prawem o funduszach inwestycyjnych, którego majątek jest podzielony na jednostki uczestnictwa, stanowiące prawo udziału w środkach zgromadzonych przez fundusz (aktywach netto funduszu). Głównym zadaniem funduszu inwestycyjnego jest lokowanie zebranych środków w określone aktywa (akcje, obligacje, bony skarbowe). Wartość jednostek uczestnictwa jest codziennie aktualizowana, co tworzy wartość funduszu.

Fundusze inwestycyjne - mieszane stanowią formę pośrednią pomiędzy funduszami otwartymi zamkniętymi. Możliwości inwestycyjne są w nich większe niż w funduszach otwartych, ale mniejsze niż w zamkniętych. Emitują certyfikaty inwestycyjne, które muszą odkupywać na żądanie uczestników funduszu nie rzadziej niż raz na rok

Fundusze inwestycyjne otwarte – posiadają zmienną liczbę jednostek uczestnictwa reprezentujących prawa majątkowe ich posiadaczy oraz zmienną liczbę uczestników funduszu. Uczestnikiem funduszu otwartego może zostać każdy. Innym rodzajem funduszy otwartych są specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte, które wprowadzają ograniczenia statutowe w stosunku do uczestników funduszu (poprzez wyłączenie możliwości przystąpienia do funduszu np. osób fizycznych) lub poprzez spełnienie określonych warunków przez tych uczestników (np. określające termin wykupu).

Fundusze inwestycyjne zamknięte - posiadają większe możliwości inwestycyjne niż fundusze otwarte, jednak charakteryzują się wyższym stopniem ryzyka, gdyż mogą inwestować w mniej płynne aktywa i nie są zobowiązane do utrzymywania płynnych rezerw. Fundusze te emitują certyfikaty depozytowe (papiery wartościowe na okaziciela), stanowiące przedmiot obrotu giełdowego, których liczba jest stała i może zostać zwiększona jedynie poprzez nową emisję.