Tabela opłat i prowizji - to zestawienie kosztów transakcji jakie muszą ponosić klienci indywidualni i instytucjonalni banku w zamian za świadczone na ich rzecz usługi. Wśród tych transakcji możemy wymienić: prowadzenie rachunku bieżącego i rachunków pomocniczych, dokonywanie przelewów, korzystanie z kart płatniczych, gwarancje bankowe, obsługę weksli, skup wierzytelności, udzielanie kredytów i poręczeń finansowych, realizację czeków i wypłat, akredytywę. W zależności od polityki prowadzonej przez bank, wysokość opłat i rodzaj płatnych usług świadczonych za jego pośrednictwem może ulegać zmianie.

Tytuł egzekucyjny stanowi dokument (w formie oświadczenia) stwierdzający istnienie wymagalnej wierzytelności banku wobec dłużnika, który dokonał z nim czynności bankowej lub który ustanowił na rzecz banku zabezpieczenie takiej wierzytelności. Tytuł egzekucyjny otrzymuje klauzulę wykonalności na postawie stwierdzenia sądu, że tytuł egzekucyjny nadaje się do wykonania i może na jego podstawie zostać rozpoczęte postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi. Bankowy tytuł egzekucyjny stanowi wyraz szczególnego uprzywilejowania banków, gdyż do jego wystawienia uprawnione są wyłącznie banki, a przywilej ten uzasadniany jest faktem, że są one instytucjami zaufania publicznego. W przypadku, gdy dłużnik nie jest wstanie regulować swoich zobowiązań wobec banku, bank będzie zmuszony wystawić przeciw niemu bankowy tytuł egzekucyjny, aby odzyskać pożyczone mu środki.

Tajemnica bankowa definiowana jest według uregulowań ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Artykuł 104 wyżej wymienionej ustawy wskazuje, że bank, osoby w nim zatrudnione oraz osoby, za pośrednictwem których bank wykonuje czynności bankowe, są obowiązane zachować tajemnicę bankową, która obejmuje wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej, uzyskane w czasie negocjacji oraz w trakcie zawierania i realizacji umowy, na podstawie której bank tę czynność wykonuje. Niedochowanie tajemnicy bankowej lub nienależyte wykonanie tego obowiązku wiąże się z odpowiedzialnością finansową i karną. Są jednak wyjątki od zasady utrzymania tych informacji w tajemnicy, gdyż bank nie może powoływać się na tajemnicę bankową w stosunku do Urzędu Skarbowego w przypadku prowadzonego postępowania wobec klienta banku.  Przepisy ustawy szczegółowo opisują wyjątki od stosowania przepisów dotyczących tajemnicy bankowej.

Ugoda stanowi dobrowolną umowę zawartą przez strony w celu poczynienia względem siebie ustępstw w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w celu uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia jego wykonania.

Umowa kredytowa - to dokument sporządzony w pisemnej formie, na podstawie którego kredytodawca (bank) zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na określonych  warunkach.

WIBOR - to skrót od angielskiego zwrotu Warsaw Interbank Offered Rate, oznaczająca stawkę oprocentowania depozytów międzybankowych w Warszawie, czyli średnią cenę za jaką banki pożyczają sobie pieniądze. Jej wysokość zależy od stopy referencyjnej ustalanej przez bank centralny.  Stawka WIBOR ustalana jest na tzw. fixingu w każdy dzień roboczy o godz. 11.00. Cena kredytu jest powiązana z ceną pieniądza na rynku międzybankowym, tak więc wysokość stawki WIBOR decyduje pośrednio o wysokości raty kredytowej, gdyż banki ustalają oprocentowanie kredytów w oparciu o stawki WIBOR.

Wkład własny - stanowi różnicę pomiędzy wartością nieruchomości (przyjętą przez bank) a wysokością kredytu. Bank może przyjąć wartość nieruchomości z umowy przedwstępnej, aktu notarialnego, z wyceny wewnętrznej (sporządzonej przez pracownika banku) lub operatu szacunkowego sporządzonego przez specjalistę (rzeczoznawcę majątkowego). Wkład własny to środki zgromadzone przez kredytobiorcę, zainwestowane lub możliwe do zainwestowania w nieruchomość. Możliwe jest zaciągnięcie kredytu bez wkładu własnego, korzystając z tzw. ubezpieczenia brakującego wkładu własnego, gdzie koszty takiego ubezpieczenia są pokrywane przez kredytobiorcę.

Wniosek kredytowy wraz z załączonymi do niego dokumentami, jest podstawowym dokumentem, na podstawie którego bank udziela kredytu. Zawiera on dane kredytobiorcy, a także dokładnie opisuje cel kredytowania. Staranne przygotowanie i rzetelne wypełnienie dokumentacji może przyczynić się do pozytywnego rozpatrzenia wniosku prze bank i przyznanie kredytu. Ważne aby informacje te były zgodne z prawdą, gdyż banki mają możliwość weryfikacji danych pożyczkobiorcy.

Zabezpieczenie kredytu - jest to forma zabezpieczenia kredytu na wypadek gdy kredytobiorca odmówi spłaty zobowiązań w terminie określonym umową. Zabezpieczenie kredytu obejmuje sumę należności z tytułu zaciągniętego zobowiązania finansowego, czyli kwotę kredytu, odsetki, prowizje oraz koszty z nimi związane. Zwiększa ono limit środków potrzebnych do uregulowania należności względem banku, w przypadku gdy kredytobiorca odmówi spłaty należności. Zabezpieczenie kredytu może dotyczyć tak majątku kredytobiorcy, jak i osób trzecich, w zależności od tego, jak zostało to sformułowane w umowie z bankiem i z reguły jest ono wyższe od udzielanego kredytu. W sytuacji gdy dojdzie do realnego obniżenia wartości zabezpieczenia, bank może wystąpić o przedstawienie dodatkowego zabezpieczenia. W praktyce banki stosują więc kilka różnych form zabezpieczenia jednocześnie, w zależności od wysokości udzielanego kredytu, długości okresu kredytowania, oceny sytuacji finansowej kredytobiorcy, oceny ryzyka w związku z udzieleniem kredytu.

Zastaw bankowy - to jedna z form zabezpieczenia kredytu ustanawiana za pomocą umowy pisemnej zawieranej pomiędzy bankiem, a kredytobiorcą, obejmująca najczęściej cenne rzeczy ruchome należące do kredytobiorcy (np. samochód). Zastaw bankowy może być ustanowiony wyłącznie w związku z zabezpieczeniem udzielonego kredytu, którego spłata lub inny sposób wygaśnięcia zobowiązania powoduje wygaśnięcie zastawu.

Zmienna stopa procentowa - zaciągnięcie zobowiązania w postaci kredytu ze zmienną stopą procentową oznacza to, że wysokość stopy procentowej będzie powiązana z wysokością referencyjnej (głównej) stopy procentowej, ustalanej przez Bank Centralny oraz stawki WIBOR (stawki, po której banki pożyczają sobie pieniądze na rynku międzybankowym). Oprocentowanie kredytu ze zmienną stopą procentową może wielokrotnie ulegać zmianie w zależności od sytuacji panującej na rynku pieniężnym.

Zobowiązanie - to wyrażony w pieniądzu dług, który musi być uiszczony przez dłużnika na rzecz konkretnego wierzyciela.

Zysk - stanowi wynik dodatni po odliczeniu całkowitych kosztów od całkowitych dochodów, opisuje rentowność danego przedsięwzięcia. Możemy wyróżnić kilka rodzajów zysku. Zysk księgowy przedsiębiorstwa jest równy wynikowi finansowemu obliczonemu z bilansu płatniczego przedsiębiorstwa. Zysk operacyjny natomiast to suma przychodów ze sprzedaży towarów i innych składników majątku, oraz pozostałych przychodów operacyjnych pomniejszonych o koszty działalności operacyjnej. Nie uwzględnia on wszystkich dochodów i kosztów, np. związanych z funkcjonowaniem rynku pieniężnego, salda strat i zysków nadzwyczajnych oraz podatku dochodowego. Zysk może również wynikać z dokonanej inwestycji kapitałowej.

Żyrant - z pojęciem tym możemy się spotkać, gdy zdecydujemy się na zaciągnięcie kredytu, pożyczki lub innego rodzaju zobowiązania finansowego. Instytucje przyznające kredyt lub pożyczkę  mają prawo zażądać zagwarantowania spłaty zobowiązania przez osobę trzecią, czyli żyranta, zwanego także poręczycielem. Ta forma zabezpieczenia wierzytelności finansowej nazwana jest poręczeniem. Poprzez umowę pisemną żyrant zobowiązuje się wykonać zobowiązanie względem wierzyciela na wypadek, gdyby dłużnik tego nie uczynił. W momencie gdy pożyczkobiorca okaże się niezdolny do spłaty zaciągniętego zobowiązania, bank ma możliwość wypowiedzenia mu umowy, przez co obowiązek spłaty zaciągniętego zobowiązania, a także świadczeń ubocznych (np. odsetek karnych) przechodzi na żyranta. Jeżeli także on odmówi spłaty zadłużenia, może trafić na tzw. „czarną listę” dłużników. Poręczyciel, który spłacił dług za głównego wierzyciela, ma prawo domagać się od niego zwrotu pieniędzy w sądzie.